Volkskrant | Zijn vrouwen de hoop van Sint Maarten?

Kees Broere

Een toerist verlaat het strand van Philipsburg terwijl twee Nederlandse agenten passeren. Beeld Guus Dubbelman / de Volkskrant

In negen jaar tijd versleet het eiland negen regeringen. De politieke instabiliteit verergerde, doordat een fors aantal mannelijke politici en bewindslieden het onderwerp werd van strafrechtelijk onderzoek vanwege corruptie- en fraude-aantijgingen. De regering van premier Leona Romeo-Marlin verloor onlangs door afvalligen binnen de eigen coalitie haar meerderheid in het parlement.

Vrouwelijke politici staan dit keer niet bij alle partijen boven aan de lijst. Maar van een vrouwelijke premier zou niemand vreemd opkijken. Het is vaker gebeurd. Eerdere vrouwelijke leiders bleken echter onvoldoende in staat wezenlijke veranderingen te brengen in de politieke koers van het eiland, en in de dominantie van mannen die de politiek vooral kozen om hun eigen zakelijke belangen veilig te stellen.

En ja, ook sommigen van de huidige vrouwelijke politici behoren tot het establishment, dat in de afgelopen ruim twee jaar na de verwoestende orkaan Irma nauwelijks antwoorden wist te vinden op de vele problemen van het eiland. Maar, zeker drie vrouwen springen er dit keer uit. Doordat zij voor het eerst deelnemen en echt nieuw zijn. Doordat zij aan politieke zelfkritiek doen en niet steeds de beschuldigende vinger naar Nederland wijzen. Of door een stug inhoudelijke campagne, waarin zij ook bij de kiezers zelf te rade zijn gegaan. Voorkeursstemmen kunnen dan een heel belangrijke rol spelen.

Melissa Gumbs

Melissa Gumbs

Melissa Gumbs geeft het toe: ook zij komt uit een gevestigde politieke familie. Maar met haar 36 jaar is zij een van de jongeren op Sint Maarten die een ander geluid laten horen. De nieuwe ‘Vooruitgangspartij’ (PFP) is hun vehikel. Gumbs leidt die. Politici binnen de bestaande partijen, zo vertelt zij, hebben vooral hun eigen financiële welzijn verdedigd. ‘Onder de bevolking bestaat grote politieke vermoeidheid. Dat zag je eerder aan de lage opkomst bij verkiezingen. En dat schaadt uiteindelijk ieders democratische rechten.’

Na orkaan Irma, in september 2017, trok Den Haag de portemonnee voor de wederopbouw van het Bovenwindse eiland. Maar de besteding van in totaal 550 miljoen euro wil om vele redenen niet vlotten. Dat leidt aan beide kanten van de Atlantische Oceaan tot steeds grotere irritatie. ‘Het heen-en-weergeklaag en geschreeuw moet ophouden’, vindt Gumbs. ‘Natuurlijk moeten we verder met Nederland. Maar laat ons dan eerst van onze kant toegeven dat wij het zelf, politiek en maatschappelijk, veel beter moeten doen dan in de afgelopen jaren.’

Rhoda Arrindell

Rhoda Arrindell

Een tweede politica, Rhoda Arrindell (53) vult dit ‘beter’ op een heel eigen manier in. Zij is de nummer vijf op de lijst van de UP, de partij van Sintmaartens politieke godfather Theo Heyliger en van de huidige leider, de snel in populariteit gestegen Rolando Brison. Arrindell heeft tientallen jaren ervaring als wetenschapper, bewindsvrouw, maar zeker ook als activiste. Volledige onafhankelijkheid voor Sint Maarten, een land met naar schatting 60 duizend inwoners, is voor haar al jaren het streven.

Arrindell is erin geslaagd dit streven officieel op het programma van de UP te krijgen. In de voorbereiding ervan is een referendum gepland. Eerder liet de bevolking van Sint Maarten steeds weten het paspoort van ‘het Koninkrijk der Nederlanden’ niet op te willen geven. Dat sentiment lijkt weinig veranderd. Maar Arrindell noemt de huidige constructie ‘verstikkend’ voor de ontwikkeling van het eiland. ‘Het is een anachronisme om in de 21ste eeuw een kolonie te blijven.’ Vanuit die gedachte kiest zij niet voor machtspolitiek en individueel belang, maar stelt zij de sociaal-economische ontwikkeling van de bevolking voorop.

Jorien Wuite

Jorien Wuite in haar periode als gevolmachtigd minister van Sint Maarten. Beeld Hollandse Hoogte / Peter Hilz

De derde politieke vrouw, Jorien Wuite (55), kent als voormalig gevolmachtigd minister voor Sint Maarten in Den Haag de Nederlandse kant van het koninkrijk van binnenuit. Zij is de nummer drie op de lijst van de UD, geleid door de zeer ervaren Sarah Wescot-Williams. Wuite is ook op het eiland zelf minister geweest.

Op Sint Maarten, waar verkiezingen vaak om vriendendiensten en materiële beloftes draaien, voerde Jorien Wuite een opvallend inhoudelijke campagne. Bij veel publieke optredens gaf zij aan dat de problemen van Sint Maarten niet alleen ‘enorm’, maar ook ‘bijzonder complex’ zijn. Wuite geldt als betrouwbaar en transparant, wat op het eiland geen voor de hand liggende politieke kwalificaties zijn. Hoewel de macht binnen het koninkrijk volgens haar nog altijd ‘ongelijk is verdeeld’, kiest zij voor een kritische maar constructieve samenwerking met Den Haag.

Vijftien zetels

Vijftien zetels zijn er te winnen in ‘de Staten’, het parlement van Sint Maarten. Meer dan honderd mannen en vrouwen zijn er kandidaat. Het zal moeten blijken hoeveel vertrouwen de kiezer de nieuwe vrouwelijke politici wil geven. Eén ding wil die kiezer zeker niet: over een jaar weer terug naar het stemlokaal.

Bron: Volkskrant

2 Reacties op “Volkskrant | Zijn vrouwen de hoop van Sint Maarten?

  1. Onafhankelijk is de beste optie

  2. Vijftien zetels lijkt mij wat overdreven , negen zetels is zat .
    Voor zo,n klein eiland .
    Scheelt in de kosten .

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *